 |
 |
|
Update:
|
|
|
|
|
|
सत्कृत्याचे फळ!
डॉ. राजकुमार शहा, पुणे.
Monday, August 30, 2010 AT 05:10 PM (IST)
Tags: muktpeeth
समोर उभ्या असलेल्या गृहस्थांची स्थिती खरोखर केविलवाणी होती. त्यांना मदत करायलाच हवी होती. थोडी खात्री करून घेत मी मदत केली आणि ती घटना विसरून गेलो; पण तीन महिन्यांनी माझ्या नावाने सगळ्या रकमेची मनिऑर्डर आली आणि मला आश्चर्य वाटले...
एक आगळा आणि वेगळा अनुभव सर्वांसमोर मांडत आहे. अर्थात हेतू एकच आहे. आपण सत्कृत्य करत राहावे. फळाची अपेक्षा ठेवू नये. एका रविवारी सकाळी 10-11 च्या सुमारास गुरुवार पेठेतील जैन मंदिरासमोर उभा होतो. एक मध्यमवयीन गृहस्थ - ज्यांचा चेहरा उतरलेला - प्रवासात असतो तसा पेहराव - माझ्याजवळ आले आणि आर्थिक मदतीची अपेक्षा केली. त्यांची बोलण्याची पद्धत प्रामाणिकपणा - दयेची अपेक्षा नसली, तरी मदतीची इच्छा जरूर कळत होती. माझा काही विश्वास बसे ना. मी सविस्तर चौकशी केली. त्यांच्या सांगण्याप्रमाणे ते त्यांच्या कुटुंबाह सोलापूरहून बडोद्याला जात असताना रेल्वेमधील त्यांचे सर्व सामान - पर्स चोरीला गेले. तिकीटही चोरीला गेल्यामुळे त्यांना पुणे रेल्वे स्थानकात उतरावे लागले. स्थानकावरच त्यांच्या पत्नी आणि दोन मुलांना ठेऊन ते मदतीच्या अपेक्षेने गुरुवार पेठ - जैनमंदिर येथे चालत आले होते. त्यांची पुण्याला कोणाशीही ओळख नव्हती. त्यांनी बऱ्याच लोकांना मदत मागितली, पण... त्याच संदर्भात त्यांची माझी भेट झाली. रविवारी दवाखाना बंद असल्यामुळे आणि मला वेळ असल्यामुळे मी त्यांच्या बरोबर रेल्वे स्थानकावर गेलो. (खरे - खोटे याची शंका आली म्हणून) शहानिशा केली. त्यांच्या पत्नी आणि दोन लहान मुलांना भेटलो. बिचारी केविलवाणी चेहऱ्यांनी वडिलांना बिलगली. सगळे जण उपाशी होते. घटना सत्य होती हे नक्की; मग मी कुठलाही विचार न करता त्यांना मदत करण्यास तयार झालो. प्रथम काही खाण्यासाठी त्यांना पैसे दिले. नंतर त्यांनी सांगितलेल्या कार्यक्रमानुसार चारही जणांचे बडोद्याचे तिकीट काढून दिले आणि वरखर्चासाठी 500 रुपये दिले. ही सर्व रक्कम मी एका अनोळख्या माणसाला कुठलीही अपेक्षा न ठेवता (परत येणार नाही असे समजून) दिली. त्याने माझे व्हिजिटिंग कार्ड मागून घेतले. खूप खूप आभार मानले. मी ही गोष्ट विसरूनही गेलो होतो. परंतु, तीन महिन्यांनंतर माझ्या नावाने त्या संपूर्ण रकमेची मनीऑर्डर आली आणि मला खरोखर फार आश्चर्य वाटले! म्हणूनच म्हणावेसे वाटते, सत्कृत्य करत राहा - अपेक्षा ठेऊ नका. फळ मिळेल अथवा मिळणार नाही; पण समाधान मात्र नक्की मिळेल. त्या समाधानाची किंमत कधीही मोजता येणार नाही! |
|||
|
प्रतिक्रिया
On 01/10/2010 06:28 PM Vishwas Gokhale said:
कर्मण्ये तव अधिकारास्ते म फलेषु कदाचन.
On 9/18/2010 11:06 AM Suhas Pawar said:
खूप छान वाटला तुमचा लेख वाचून (पुणे)
On 9/14/2010 11:08 AM Manya said:
Dr शहा आपण मदत केलीत त्यबद्दल अभिनंदन. पण त्याही पेक्षा खरी करून जरूर मदत केल्याबद्दल अभिनंदन. ज्यांनी पैसे जरूर परत पाठवले त्यांचेसुद्धा अभिनंदन.
On 9/12/2010 11:20 PM TOTLA SHIVNARAYAN said:
सत्यतेचा परिचय करून गरजू लोकांना मदत करणे हीच खरी मानवता ...डॉ. शाह अभिनंदन....
On 9/12/2010 1:43 PM anant tapase said:
लेख खूप छान आहे. माझ्या वडिलांनी mazya गावातील व्यक्तीस पैसे न देता ज्वारीचे धान्य दिले जेणेकरून त्याच्या घरातील व्यक्ती स्वयंपाक करून खातील पण त्याने धान्य विकून सिगारते पिणे पसंत केले. स्वानुभव.
On 9/11/2010 12:12 PM eknath said:
डॉक्टर शाह नमस्कार. सत्कार्याबद्दल तुम्हाला शतश धन्यवाद.
एकनाथ(केरळ)
On 9/10/2010 7:45 PM krishnakant s ambolkar said:
धन्यवाद, उपेक्षाची अपेक्षा केलीत पण आपल्या ओंजळीत सुखाची फुले भरभरून मिळाली. आपले कार्य खरोखरच अलौकिक, त्याच बरोबर त्या व्यक्तीची दानात हि तेवडी सच्ची.मी सुद्धा कित्येकवेळा तो आनंद मिळवला आहे. माझा आनंद मी तुमच्यात पहिला.
On 9/7/2010 4:28 PM Mandar said:
Dr.Shah,
HATS OFF TO YOU GENTLEMAN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
On 9/6/2010 3:12 PM Rahul said:
मदत करावी पण डोळसपणे, रोख रक्कम कधीच देवू नये. शहांचे हार्दिक अभिनंदन.
On 9/5/2010 11:49 PM dhanashree said:
.....खूप छान वाटला तुमचा लेख वाचून , आणि तात्पर्य मला खूप अवडल .....
On 9/2/2010 6:40 PM girish said:
सत्कृत्य करा आणि फळाची अपेक्षा ठेवू नका हे महत्वाचे. शहासाहेबानी शहानिशा केली
हे गुजराथी सुज्ञपण आहे. त्यांच्यापरीने त्यांनी शहानिशा केल्यावर मग विश्वास ठेऊन
मदत केली. वरील बातमीशी संबंध नाही पण गुजराथी माणसांच्या सुज्ञपनाची (आणि कष्टाची पण) आणखी कल्पना यावी असे वाटत असल्यास नुकतेच प्रसिद्ध झालेले शोभा बोंद्रे यांचे "नोट ओन्ली पोतेल्स" हे पुस्तक जरूर जरूर वाचा. (नाव इंग्लिश असले तरी पुस्तक मराठी आहे) असो. शहांचे हार्दिक अभिनंदन.
On 9/2/2010 6:38 AM Sachin said:
शाब्बास!
On 9/1/2010 10:30 PM गणपत भीमराव रा. मोरीशास said:
अत्यंत मार्मिक आणि अत:करन व्यथित करणारा प्रसंग आहे. स्वताच्या गावात पैसा नसेल तर वाईट स्थिती होते तर परक्या गावात पैसा नसेल तर काय होत असेल? he maze mt आहे. गणपत भीमराव रा. मोरीशास
On 9/1/2010 12:21 PM hirohiralal said:
फार छान काम केले ..
On 9/1/2010 11:49 AM Anirudha said:
अशीच मी हि एका अंध माणसाला बस तिकिटाचे पैसे देऊन मदत केली होती, पण नंतर मला समजले कि तो असे पैसे घेऊन दारू पितो. खूप वाईट वाटले.
On 9/1/2010 12:18 AM Bhagwat said:
तुमच्यासारखी चांगली माणसे फार दुर्मिळ आहेत हो आणि जग फारच स्वार्थी झाले आहे तुम्ही अगदी अनमोल आहात परमेश्वर तुम्हाला सुखी ठेवो आणि वाचकहो जमले तर दुसर्याला वेळकाळ ओळखून मदत करणेच प्रयत्न जरूर करा. सल्ला देण्याचा मला अधिकार नाही पण विचार जरूर करा.
On 8/31/2010 7:23 PM sameer said:
केम छों शहासाब? आपका लेख बहुत सारों छों!
On 8/31/2010 5:09 PM Kishor Patil said:
छान लेख आणि अभिनंदन ! लेख अतिशय निगर्वी पणे लिहिला आहे. सुजाण वाचक डोळस पणे लेख वाचतील आणि योग्य प्रतिक्रिया नोंदवतील हीच अपेक्षा :)
On 8/30/2010 9:57 PM Meenu said:
Very Good ! Before giving money one should cross check the truth ,as you did.
Every now and then we find couples requesting for money and they tell the same reason what you mentioned.
On 8/30/2010 9:52 PM SUHAS said:
अतिशय डोळसपणे आणि उदारपणे केलीत मदत....आपल्या सारखी माणसे समाजात दुर्मिळ झाली आहेत..
On 8/30/2010 9:34 PM Ramesh San said:
छान लेख आहे.
On 30/08/2010 21:26 abhay said:
सत्कृत्य आहे
On 8/30/2010 6:51 PM viju said:
खरेच, समाधान मात्र नक्की मिळेल, नेहमीच खर्या खोट्याची शहानिशा करत बसू नका , विश्वास ठेवा आणि सत्कृत्य करत राहा फळाची अपेक्षा ठेऊ नका,
On 8/30/2010 6:23 PM vidya phadke said:
खरच असा विचार सर्वांनी करावा. मुख्य विश्वास ठेवणे महत्वाचे आणि आपण म्हटले त्या प्रमाणे सत्कृत्य करत राहणे त्याने समाधान नक्कीच मिळते.
|
|||
| Advertise With Us | About Us | Contact Us | RSS Feeds | Archives | Group Site | SakaalTimes | Subscribe | एग्रोवन | साप्ताहिक सकाळ | Work with Us |
© Copyrights 2009 eSakal.com - All rights reserved.
of
Powered By: