 |
 |
|
Update:
|
|
|
|
|
|
केवढा हा योगायोग
विनायक दाणी, पुणे
Monday, August 30, 2010 AT 05:08 PM (IST)
Tags: muktpeeth
युरोपातल्या ज्या स्टॉपवर बस थांबली, तो भाग भुरट्या चोऱ्यांसाठी प्रसिद्ध होता. चहाच्या स्टॉलजवळ आलो, तर पाकीट सापडेना. बसमध्ये शोधले, पण काही नाही. पण बसमधून उतरताना पाहिले तर आमचे पाकीट शेवटच्या पायरीवर पडलेले...
काही वर्षांपूर्वीची गोष्ट. आम्ही उभयता एका प्रवासी कंपनीबरोबर युरोप सफरीला गेलो होतो. युरोपमध्ये एकेक देशाला भेट देण्यासाठी एक बस आमच्या दिमतीला होती. पोटातले पाणीही हलणार नाही एवढे सुंदर रस्ते, मैलोनमैल पार करत बस चालायची. तास- दोन तासांच्या अंतराने चहासाठी बस थांबायची. अशीच एके ठिकाणी "टॉयलेट स्टॉप'वर बस थांबली. पाय मोकळे करावेत, जमल्यास चहा घ्यावा म्हणून इतर सहप्रवाशांसोबत आम्हीही बसमधून उतरलो. हा प्रदेश भुरट्या चोऱ्यांसाठी प्रसिद्ध होता असे आम्हास सांगण्यात आले होते. आम्ही नैसर्गिक विधी आटोपून जवळच्याच स्टॉलपाशी चहासाठी आलो. सहज सौ.नी पर्स तपासून पाहिली, पाकीट पाहिले ते दिसेना. मीही खिसे चाचपून पाहिले; परंतु हाती काहीच लागेना. आमच्या दोघांच्याही काळजाचे ठोके चुकले. पायातले बळ गेले. तरीदेखील धीर धरून पाकिटाची शोधाशोध सुरू केली. बसमध्ये येऊन आमच्या सीटच्या आसपास नीट शोधले, काही दिसेना. निराशेने बसमधून उतरावे म्हणून दारापाशी आलो. पायऱ्या उतरताना शेवटच्या पायरीपाशी पाहतो तो तेथे एक पुडके पडलेले दिसले. आम्ही आशेने ते उचलले, उघडले, पाहतो तर काय? ते आमचेच पाकीट होते. ओव्हरकोटचा बोंगा आणि कपड्यांमधून ते कधी खाली पडले ते कळले नाही. थांब्यावरची माणसांची वर्दळ, तो पंधरावीस मिनिटांचा अवधी असूनसुद्धा आमचे ते पुडके- पाकीट अन्य कुणाच्या नजरेस पडले नाही हे केवढे आश्चर्य. कुठल्या चोराच्या हाती ते लागले नाही ही केवळ देवाची कृपा. आम्ही देवाचे शतशः आभार मानले. पाकिटातील पासपोर्ट, परकीय चलन, व्हिसा अशा सर्व गोष्टी सुरक्षित होत्या. एवढी ही घटना वगळता आमची ही युरोपची सहल अत्यंत आनंदात व मजेत पार पडली, हे सांगायला नकोच. |
|||
|
प्रतिक्रिया
On 08/10/2010 03:16 PM poojashri said:
का लिहिलाय हा लेख??? प्रवास वर्णना आहे कि अनुभव लेखन? लेखाला वाचताना अर्धवट वाटतो.
On 08/10/2010 03:03 PM poojashri said:
का लिहिलाय हा लेख??? प्रवास वर्णना आहे कि अनुभव लेखन? लेखाला वाचताना अर्धवट वाटतो.
On 27/09/2010 06:49 PM Mishkil said:
kay fektay rao!! Europe madhye ani chahacha stall??? ardhe Europe firlo tari kuthe disle nahi....farach vayfal lekh ahe...ha manus farach rikamtekda disto
On 23/09/2010 05:04 PM vastav said:
sakal ne nivadak lekh muktapith madhe chhapavt. Ase kahihi lihile tar vachakancha bhramniras hoto.
On 9/18/2010 11:10 AM suhas pawar (Pune) said:
मला तुमचा लेख खूप आवडला
On 15/09/2010 14:40 madhurinanajkar said:
एखाद्याच्या संयमाचे तसेच घेतलेल्या अनुभवाचे कौतुक करता येत नसेल तर निदान गप्पा बसावे. युरोपातील अनुभव खरोखर वाखाणण्यासारखे आहेत. तेथील डांबरी रस्ते पावसाच्या शिडकाव्याने उखानात नाहीत. तिथे प्रवासी वाहतुकीला, वेगाला लिमिट घालून दिलेले असते.कुठेही थुंकलेले पिच्कारे, बेडके दिसत नाहीत. पब्लिक तोईलेत्स वापरण्याच्या लायकीची असतात.पुरातन स्थळांची जपणूक करून तौरीझुमवर देशाला उत्पन्न मिळवून दिले जाते. आहे का एखादी तरी गोष्ट आपल्या देशात? भ्रष्टाचार,पाय खेचणे,ह्या शिवाय काही आहे भारतात? खूप वाईट वाटते पण?
On 9/15/2010 10:42 AM Sagar said:
खूप चांगला लेख आहे े
On 9/15/2010 7:13 AM Ajay Jadhav said:
दाणी साहेब, केवळ तुम्ही होतात म्हणूनच निभावलात,आमच्या सारखे कच्च्या दिलाचे भिडू केव्हाच त्या युरोप च्या थंडीत गारठले असते !
On 9/14/2010 7:19 PM abhi82 said:
काय सुंदर लेख आहे, खूपच अप्रतिम !!! (परत परत वाचण्या सारखा)
किती अवघड प्रसंग आला होता नाई...तुम्ही होतात म्हणून नाही तर कमजोर हृदय वाला असता तर पहिला,दुसरा,तिसरा सगळे एकदम आले असते हार्ट (attack) ...!!!
On 9/11/2010 6:38 PM vishal shahapure said:
मला ha लेख खूप आवडला आहे. tumchya धाडसाचे kautuk karevese वाटते आहे.
On 9/10/2010 3:02 PM sandy said:
the people who can not take care of passport and visa and currency... whey do they go first of all and on top of it.. write publicly.. extremely poor... please do not visit any more countries... otherwise readers like us will be punished again..
On 9/9/2010 4:48 PM bala nadkarni(balanad27@hotmail.com) said:
युरोपातल्या ज्या स्टॉपवर बस थांबली, तो भाग भुरट्या चोऱ्यांसाठी प्रसिद्ध होता. चहाच्या स्टॉलजवळ आलो, तर पाकीट सापडेना. बसमध्ये शोधले, पण काही नाही. पण बसमधून उतरताना पाहिले तर आमचे पाकीट शेवटच्या पायरीवर पडलेले.
On 9/7/2010 2:39 PM SANDY Kolhapur..... said:
एक नंबरचा बोगस लेख आहे.
On 9/5/2010 4:01 PM kulkarni said:
अहो सांगायचे न कि आम्ही युरोप ला गेलो होतो... त्याच्या करिता इतका गोष्ट जुळवायची काय गरज होती....
On 9/3/2010 1:43 AM Vilas said:
अतिशय अप्रतिम लेख आहे .. खूप साहस आणि संयम दाखवलात तुम्ही. असेच काही लेख लिहून एक पुस्तक लिहा . तुम्हाला वीरचक्र मिळू शकेल. ( पुस्तकासाठी नाही.. तुमच्या धाडस साठी )
On 9/2/2010 9:20 PM megha said:
काय पाणचट लेख आहे ha
On 9/1/2010 12:42 PM rishi said:
lekh purnapane banawati aahe..... sthalance spast ullekh nahi.....bus madhe cadhatana pakit disale nahi? mag utartanna kase disle....
On 8/31/2010 6:26 PM गणपत भीमराव रा. मोरीशास said:
अतिशय प्रेरणादायक आणि मनोरंजक लेख आहे. युरोप सारख्या दूरच्या देशात धाडसाने प्रवास केला आणि त्यात किती संकटाना तोंड दिले. मागच्या महिन्यात सुरतला गेलो होतो पण पाकीट सांभाळले. हे माझे मत आहे. गणपत भीमराव रा. मोरीशास
On 8/31/2010 6:11 PM sameer said:
मला तुमचा लेख खूप आवडला. नशिबाची साथ असल्यामुळेच तुमची पैशांची पिशवी तुम्हाला परत मिळाली असे म्हणावे लागेल.
|
|||
| Advertise With Us | About Us | Contact Us | RSS Feeds | Archives | Group Site | SakaalTimes | Subscribe | एग्रोवन | साप्ताहिक सकाळ | Work with Us |
© Copyrights 2009 eSakal.com - All rights reserved.
of
Powered By: