भेट! (ढिंग टांग)

british nandy
बुधवार, 10 ऑगस्ट 2016

स्थळ : मातोश्री महाल, वांद्रे.
वेळ : रात्री दहाचा सुमार.
प्रसंग : खलबतं, खलबतं!
पात्रे : राजाधिराज उधोजी महाराज, कडवट सेवक मिलिंदोजी फर्जंद...आणि श्रीमंत नाना फडणवीस.

स्थळ : मातोश्री महाल, वांद्रे.
वेळ : रात्री दहाचा सुमार.
प्रसंग : खलबतं, खलबतं!
पात्रे : राजाधिराज उधोजी महाराज, कडवट सेवक मिलिंदोजी फर्जंद...आणि श्रीमंत नाना फडणवीस.

उधोजीराजे : (उतावळेपणाने) अरे, कोण आहे तिकडे? कुठे तोंड काळे केलेत?
मिलिंदोजी फर्जंद : (घाईघाईने आत येऊन मुजरा करत) मुजरा म्हाराज! श्रीमंतनाना आपली भेट घेन्यासाठी सदरेवर आल्यात! आपली भेट मागत्यात!
उधोजीराजे : (हात उडवत) ही काय भेटीची वेळ झाली? बारा वाजायला आले!!
मिलिंदोजी : (चाचरत) आपलं घड्याळ समोर गेलंया म्हाराज! आत्ता कुटं धा वाजत्यात!!
उधोजीराजे : (दुर्लक्ष करत)...आमची झोपण्याची वेळ झाली! उदईक या, म्हणावं!
मिलिंदोजी : (चुळबुळत) आर्जंट हाय मंत्यात!
उधोजीराजे : (डोकं खाजवत) ही एक पीडाच झाली आहे! दिवस गेला उटारेटी, आता रात्री कसल्या भेटीगाठी? माणसानं कसं सभ्य माणसासारखं दिवसाढवळ्या भेटावं! काय मनात असेल-नसेल ते बोलून टाकावं! रात्री चोरासारखं कशाला भेटायचं?
मिलिंदोजी : (दुजोरा देत) आजकाल चोर लोकांच्या मीटिंगा पन दिवसाच होत्यात म्हाराज! 
उधोजीराजे : (दाद देत) बाकी वाघाच्या गुहेत रात्री-अपरात्री शिरायलाही काळीज लागतं म्हणा! श्रीमंतनानांच्या हिमतीला दाद द्यायला हवी!!
मिलिंदोजी : (फुकटचा सल्ला देत) ऊं...घ्या, उभ्या उभ्या भेटून!! म्हनावं, रातच्याला वाघाच्या मागावर जाऊ नये! मच्यान बांधून मस मच्छर मारत बसावं!! सकाळ झाली, की पानवठ्यावर पडंलच गाठ...काय?
उधोजीराजे : (बुचकळ्यात पडत) अं.अंअं...काय बरं बोलायचं असेल आमच्या पेशव्यांना? गेल्या काही दिवसांत आम्ही त्यांच्याबद्दल काही बरंवाईट बोललोदेखील नाही!!
मिलिंदोजी : (विचार करुन उत्तर देत) आपली म्यारेथॉन मुलाखत प्रशिद्ध होनार असल्याची खबर हाय!
उधोजीराजे : (काही न कळून) आमच्या म्यारेथॉन मुलाखतीनं असं काय होणाराय?
मिलिंदोजी : (मान डोलावत) वाघ शिकारीला निघाल्याची खबर सर्व्यात आधी माकडास्नी लागती नव्हं!! समद्या रानात बोंबाबोंब होतीये की!
उधोजीराजे : (येरझारा घालत) काहीतरी काम असल्याशिवाय श्रीमंतनाना आमच्या महाली अशा अपरात्री येणार नाहीत!! काय काम असेल बरं? मागल्या टायमाला कधी आले होते? 

मिलिंदोजी : (आठवून) दीड वर्षापूर्वीची गोस्ट आसंल! ते कल्याण-डोंबिवलीच्या जुझाच्या टायमाला-
उधोजीराजे : (हात वर करत) आलं लक्षात!!..साबुदाणेवडे खाऊन गेले होते!!
मिलिंदोजी : (मुजरा घालत) म्हाराजांच्या स्मरनशक्‍तीचा विजय असो! साबुदाना वडा...करेक्‍ट आठवन आहे!!
उधोजीराजे : (चार बोटे दाखवत) सात वडे खाल्ले होते!! आम्ही कसं विसरू? चार प्लेट केले होते, सात त्यांनी खाल्ले, एक आम्ही!!
मिलिंदोजी : (काहीतरी सुचून) मला वाटतं म्हाराज, त्यान्ला दुपारी जेवायलाच बलवा!! म्हनावं, रातच्याला अति जेवनं चांगलं न्हाई, सबब दुपारी येनेचे करावे!!...काय?
उधोजीराजे : (सल्ला ऐकत) असं म्हणतोस? बरं, बोलवा त्यांना! पण म्हणावं, दहा मिनिटांच्या वर वेळ मिळणार नाही!!
मिलिंदोजी : (आज्ञाधारकपणे) जशी आज्ञा म्हाराज! (दालनाबाहेर तोंड नेत शिट्टी वाजवत) या हो, आत या!!
श्रीमंतनाना : (लगबगीने एण्ट्री घेत) महाराजांचा विजय असो! मराठी दौलत चिरायू होवो!!
उधोजीराजे : (हबकून) इतक्‍या अपरात्री हे...हे...हे...सगळं बोलायला आलात?
श्रीमंतनाना : (खुलासा करत) फारा दिवसात खाशांची भेट झाली नव्हती. म्हटलं-
उधोजीराजे : (सावधपणे) काय काम काढलं?
श्रीमंतनाना : (अत्यंत धोरणीपणाने) म्हटलं, सहज चक्‍कर टाकावी!! फारा दिवसात तुमच्याकडले तेलकट बटाटेवडे खाल्ले नव्हते...म्हटलं घेऊन यावी थोडी टेस्ट? काय?
उधोजीराजे : (संशयाने) तुम्ही शिळोप्याच्या गप्पा मारायला कशाला याल आमच्याकडे? काहीतरी मेख असणार!! बोला, काय मसलत आहे?
श्रीमंतनाना : (अत्यंत गंभीर चेहऱ्यानं) त्याचं असं आहे की...की...आमचा सल्ला आहे की...घोडा अडीच घरं मागे घ्या!! काय कळलं?

संपादकिय

सतीश बागल यांचा ‘वानवा उजव्या विचारवंतांची’ हा लेख संपादकीय पानावर (१७ जून) प्रसिद्ध झाला. या लेखातील प्रतिपादनाच्या निमित्ताने...

04.03 PM

जिल्हा सहकारी बॅंकांना अखेर दिलासा मिळाला हे चांगले झाले. नोटाबंदीनंतरचे आणखी एक...

02.36 AM

आपल्या देशात क्रिकेटपटूंना "देव' मानण्याची प्रथा सुरू झाली आणि क्रिकेट हा "सभ्य...

01.36 AM