आस (संदीप वाकोडे)

संदीप वाकोडे, (९५२७४४७५२९)
रविवार, 30 एप्रिल 2017

कशी सरता सरेना
खुळी जगण्याची आस
विझू आल्या देहातही
आसक्तीचे दृढ पाश

चिंब चिंब भिजूनही
जीव कोरडाच सारा
वासनेच्या सागराला
नाही तृप्तीचा किनारा

असो भोवती कितीही
जिव्हाळ्याचा गोतावळा
ज्याच्या त्यालाच सोसाव्या
लागतात दुःख-कळा

ठावे जरी प्रत्येकाला
आहे एकदा सरणे
उरण्यासाठी तरीसुद्धा
चालू असते झुरणे !

कशी सरता सरेना
खुळी जगण्याची आस
विझू आल्या देहातही
आसक्तीचे दृढ पाश

चिंब चिंब भिजूनही
जीव कोरडाच सारा
वासनेच्या सागराला
नाही तृप्तीचा किनारा

असो भोवती कितीही
जिव्हाळ्याचा गोतावळा
ज्याच्या त्यालाच सोसाव्या
लागतात दुःख-कळा

ठावे जरी प्रत्येकाला
आहे एकदा सरणे
उरण्यासाठी तरीसुद्धा
चालू असते झुरणे !

Web Title: sandeep wakode's poem in saptarang

टॅग्स