अशी बोलते माझी कविता (ऊर्मिला शहा)

ऊर्मिला शहा, बेळगाव ९५३८१६८१९१
रविवार, 5 मार्च 2017

ती

    ती
    चांदण्यांच्या अक्षरांशी
    खेळत राहते
    शब्दाला शब्द जोडून
    लिहीत राहते काहीबाही
    आभाळाच्या तुकड्यावर

ती
कोवळ्या उन्हाचं
तांबूस, केशरी रेशमी वस्त्र
पसरते दर्यावर
खेळत राहते लाटांशी स्वच्छंदपणे

    ती
    अबोलीसारखी निःशब्द होऊन
    गुंफून घेते स्वतःला माळेत
    सजवत राहते मूर्तीचा गळा
    कधी अंतिम सोहळा...!

ती
रुजवून घेते स्वतःला
खोल मातीत मुळांसारखी
झाडाचं हिरवेपण जपण्यासाठी

ती

    ती
    चांदण्यांच्या अक्षरांशी
    खेळत राहते
    शब्दाला शब्द जोडून
    लिहीत राहते काहीबाही
    आभाळाच्या तुकड्यावर

ती
कोवळ्या उन्हाचं
तांबूस, केशरी रेशमी वस्त्र
पसरते दर्यावर
खेळत राहते लाटांशी स्वच्छंदपणे

    ती
    अबोलीसारखी निःशब्द होऊन
    गुंफून घेते स्वतःला माळेत
    सजवत राहते मूर्तीचा गळा
    कधी अंतिम सोहळा...!

ती
रुजवून घेते स्वतःला
खोल मातीत मुळांसारखी
झाडाचं हिरवेपण जपण्यासाठी

    ती
    कोरत राहते काळोखावर
    तिचं एकाकीपण

ती
क्वचित कधी
माझ्या कुशीत शिरून मुसमुसते
कुठल्याशा अनामिक भीतीनं
मला बिलगत राहते
पुनःपुन्हा...

Web Title: urmila shaha's poem in saptarang

टॅग्स