१४ रुपये तोळा सोने, १ रुपयात ३१ किलो तूप! १७२० मध्ये काय होता बाजारभाव? पाहून थक्क व्हाल

दर-

आजच्या महागाईच्या काळात भाजीपासून सोन्यापर्यंत सर्वच गोष्टींचे दर गगनाला भिडले आहेत.

बाजारभाव -

पण जर तुम्ही १७२० सालातील बाजारभाव पाहिले, तर अक्षरशः डोळे चक्रावतील.

पेशवेकालीन -

पेशवेकालीन महाराष्ट्रातील या किमती आजच्या काळात कल्पनेपलीकडच्या वाटतात.

सोने –

१७२० मध्ये सोन्याचा दर फक्त १४ रुपये प्रति तोळा होता, जो आजच्या तुलनेत अत्यंत स्वस्त मानला जातो.

विडा –

विड्याची पाने पेंढ्याला २५ मिळत होती, त्यामुळे दैनंदिन सवयीही सहज परवडत होत्या.

ज्वारी –

ज्वारी १ रुपयात १४ पायली मिळत होती, जी त्या काळातील मुख्य अन्नधान्य होती.

बाजरी –

बाजरी १ रुपयात १० पायली मिळत होती आणि ग्रामीण भागात तिचा मोठ्या प्रमाणावर वापर होत होता.

हरभरा –

हरभरे १ रुपयात ६ पायली मिळत होते, प्रथिनांचा स्वस्त स्रोत म्हणून त्यांचे महत्त्व होते.

तांदूळ –

तांदूळ १ रुपयात तब्बल ४१ पायली मिळत होता, त्यामुळे भात सर्वसामान्यांना सहज उपलब्ध होता.

गूळ –

गूळ १ रुपयात ४११ शेर मिळत होता, गोड पदार्थांसाठी तो मोठ्या प्रमाणावर वापरला जात होता.

तूप –

तूप १ रुपयात ३१ शेर मिळत होते, जे आजच्या तुलनेत अविश्वसनीय वाटते.

तेल –

तेल १ रुपयात ४ शेर मिळत होते, स्वयंपाकासाठी आवश्यक वस्तूही स्वस्त होत्या.

हळद –

हळद १ रुपयात ४१ शेर मिळत होती, मसाल्यांमध्ये तिचा महत्त्वाचा वापर होता.

मीठ –

मीठ १ रुपयात ४ पायली मिळत होते, अन्नातील मूलभूत घटकही स्वस्त होता.

साबण –

साबण १ रुपयात ५ शेर मिळत होता, स्वच्छतेच्या वस्तूही सहज उपलब्ध होत्या.

लाकूड –

लाकूड एका खंडीला सुमारे १॥ रुपये मिळत होते, इंधनासाठी ते स्वस्त होते.

लोखंड –

लोखंड १ रुपयात ७ शेर मिळत होते, साधनसामग्री तयार करण्यासाठी ते उपयोगी होते.

दूध –

दूध १ रुपयात १२ शेर मिळत होते, तर पेढे ३१ शेर, काही वस्तू २ पैशात शेर आणि लिंबू १ पैशाला एक मिळत होते, यावरून त्या काळातील स्वस्ताई स्पष्ट दिसते

शेर म्हणजे?

शेर म्हणजे जुन्या काळातील वजन मोजण्याचे एकक असून साधारणपणे १ शेर ≈ ९०० ग्रॅम ते १ किलो इतके मानले जात असे.

छत्रपती शिवाजी महाराज युद्ध काळात कशी घ्यायचे विश्रांती?