ऑनलाईन पद्धत नसतानाही मुघल काळातील महिला कपडे कसे मागवायच्या?

स्वतंत्र व्यवस्था

राजदरबारात कपडे, दागिने, भरतकाम आणि कापड तयार करणाऱ्या कारागिरांसाठी स्वतंत्र व्यवस्था होती.

रेशीम

बाजारातील व्यापारी विविध प्रांतामधून रेशीम, मलमल, कापूस आणतं. त्यानंतर श्रीमंत कुटुंबे व्यापाऱ्याकडून ते कापड निवडून घेत.

पोशाख

त्यानंतर माप घेऊन पोशाख शिवला जात असते.

दासी किंवा सेवक

राजघराण्यातील महिलांना स्वत: बाजारात जाण्याची गरज नसे, दासी किंवा सेवक त्यांच्यासाठी कपडे आणत.

व्यापारी

दूर ठिकाणाहून विशिष्ट कापड आणायचं असेल तर व्यापारी किंवा मध्यस्थामार्फत मागवले जाई.

पत्रव्यवहार, दूत

त्यासाठी खास पत्रव्यवहार, दूत आणि व्यापारी कारवाँ वापरले जात.

लोकप्रिय पोशाख

आता एखादा पोशाख लोकप्रिय झाला की, व्यापारी, कारागीर प्रवाशांमार्फत इतर ठिकामी माहिती पोहोचत असतं.

लिपस्टिक नसूनही मुघल स्त्रियांचे ओठ लाल कसे असायचे? हे आहे सौंदर्याचे सिक्रेट