संतोष कानडे
मुंगूस चिडले किंवा घाबरले की त्याच्या अंगावरील आणि शेपटीवरील सर्व केस उभे राहतात, जेणेकरून ते आकाराने मोठे आणि भयानक दिसते.
रागाच्या भरात मुंगूस सापासारखा फुत्कार करतो, विचित्र गुरगुरण्याचा किंवा किंचाळल्यासारखा आवाज काढून समोरील जिवाला मागे हटण्याचा इशारा देतो.
स्वतःचा बचाव करण्यासाठी ते दोन्ही पायांवर किंचित उभे राहून अत्यंत चपळाईने दिशा बदलत आक्रमक पवित्रा घेते.
जर त्याला पळून जाण्यास जागा मिळाली नाही किंवा त्याला कोपऱ्यात घेरले गेले, तर ते अत्यंत वेगाने अंगावर धावून येऊन चावा घेऊ शकते.
मुंगसाचे दात अतिशय तीक्ष्ण असतात; रागावून चावल्यास जखम खोल होऊ शकते आणि रेबीज किंवा इतर जिवाणू संसर्गाचा गंभीर धोका निर्माण होतो.
समोर कुत्रा किंवा मांजर असल्यास रागावलेलं मुंगूस अजिबात न घाबरता त्यांच्याशी थेट भिडते आणि त्यांना गंभीर जखमी करू शकते.
मुंगूस विनाकारण रागावत नाही; जर ते आक्रमक दिसत असेल तर बहुधा जवळच विषारी साप, शिकारी प्राणी किंवा त्याची स्वतःची पिल्ले असण्याची शक्यता असते.
काही जुन्या पारंपरिक समजुतींनुसार रागावलेलं किंवा आरडाओरड करणारं मुंगूस दिसणे हे प्रवासात अडथळे किंवा वादाचे पूर्वचिन्ह मानले जाते.
अशा वेळी त्याला दगड मारणे, काठीने हुसकावणे किंवा त्याच्या जवळ जाणे टाळावे, अन्यथा ते अधिक बिथरू शकते.
रागावलेल्या मुंगसाला शांतपणे निघून जाण्यासाठी रस्ता मोकळा करून द्यावा आणि स्वतः त्वरित सुरक्षित अंतरावर जावे.