कपड्यांना खिसे लावण्याची प्रथा कधी सुरू झाली? त्याआधी लोक पैसे कसे ठेवत असत? वाचा इतिहास...

खिसे

आजकाल खिसे कपड्यांचा इतका सामान्य भाग बनले आहेत की बहुतेक लोक त्यांच्या इतिहासाबद्दल क्वचितच विचार करतात.

वस्तू

जीन्स, शर्ट किंवा जॅकेट असो, खिशांमुळे आपल्याला पैसे, चाव्या, फोन आणि इतर आवश्यक वस्तू सहजपणे सोबत ठेवता येतात.

प्रथा

तुम्हाला माहिती आहे का, कपड्यांना खिसे लावण्याची प्रथा केव्हा सुरू झाली आणि जेव्हा खिसे नव्हते तेव्हा लोक आपले पैसे कुठे ठेवत असत?

खिसे शिवण्याची प्रथा

कपड्यांना खिसे शिवण्याची प्रथा १६०० च्या दशकात सुरू झाली. शिंप्यांनी सर्वप्रथम पुरुषांच्या कोटांना, वेस्टकोटांना आणि पँटांना खिसे जोडले.

मार्ग

यामुळे पैसे आणि वैयक्तिक वस्तू सुरक्षितपणे आणि सोयीस्करपणे बाळगण्याचा मार्ग उपलब्ध झाला.

पिशव्यांमध्ये नाणी

शिवलेल्या खिशांच्या शोधापूर्वी लोक कमरेला बांधलेल्या किंवा पट्ट्याला लटकवलेल्या लहान चामड्याच्या किंवा कापडी पिशव्यांमध्ये नाणी आणि मौल्यवान वस्तू बाळगत असत.

चोरी

या बाह्य पिशव्या युरोप आणि जगाच्या इतर अनेक भागांमध्ये सामान्यपणे वापरल्या जात होत्या. जेव्हा गर्दीच्या शहरांमध्ये आणि गावांमध्ये चोरी सामान्य झाली.

विचित्र जागांचा वापर

तेव्हा स्त्रियांनी लांब स्कर्ट, पेटीकोट आणि कपड्यांखाली लपवलेल्या पिशव्या वापरायला सुरुवात केली. लोक अनेकदा पैसे आणि महत्त्वाची कागदपत्रे लपवण्यासाठी विचित्र जागांचा वापर करत असत.

तिजोरी

लांब मोजे, बूट आणि कोट किंवा शर्टच्या रुंद बाह्या अनेकदा तिजोरी म्हणून वापरल्या जात, ज्यामुळे प्रवासात त्या विशेषतः उपयुक्त ठरत.

लोक

भारतात आणि आशियातील अनेक भागांमध्ये लोक कमरेला बांधलेल्या कापडाच्या घड्यांमध्ये नाणी आणि इतर मौल्यवान वस्तू ठेवत असत.

कापडी पट्टे

हे कापडी पट्टे कपड्यांचा एक भाग आणि वस्तू सुरक्षित ठेवण्याचे साधन अशा दोन्ही प्रकारे उपयोगी पडत. २० व्या शतकाच्या सुरुवातीच्या काळातील महिला हक्क चळवळींनी खोल आणि उपयुक्त खिशांच्या कपड्यांची मागणी केली.

हँडबॅग

कार्यकर्त्यांनी असा युक्तिवाद केला की, महिलांनी दैनंदिन गरजांसाठी हँडबॅगवर अवलंबून राहण्याऐवजी पुरुषांप्रमाणेच सोयीसुविधा मिळवल्या पाहिजेत.

रोड कोडिंग म्हणजे काय? ते कसे काम करते अन् प्रवास कसा सोपा होतो? जाणून घ्या...