मुघल बेगमांच्या सौंदर्याचं गुपित काय? बादशहांना भुरळ पाडण्यासाठी करायच्या ‘या’ गोष्टी

मुघल काळातील बेगम

मुघल काळातील बेगम आणि राजकन्यांच्या सौंदर्याच्या अनेक कथा आजही सांगितल्या जातात. त्या काळात त्वचेची निगा, सुगंध आणि शृंगारासाठी नैसर्गिक घटकांचा वापर केला जात असल्याचे उल्लेख आढळतात. या पारंपरिक सौंदर्यपद्धतींमुळे बेगमांचं रूप अधिक खुलत असे, असं मानलं जातं.

शाही हमाम स्नान

मुघल राजघराण्यातील महिला सुवासिक फुलांच्या पाकळ्या, दूध आणि विविध सुगंधी तेलांचा वापर करून स्नान करत असत, असे उल्लेख आढळतात. त्यानंतर त्वचा मुलायम ठेवण्यासाठी हळद, चंदन आणि बेसनापासून तयार केलेलं उटणं लावलं जात असे.

केशर आणि दुधाचा लेप

त्वचेवर नैसर्गिक चमक यावी यासाठी दुधात केशर मिसळून त्याचा लेप चेहऱ्यावर लावला जात असल्याचं सांगितलं जातं. केशर आणि दूध यांचा वापर त्या काळातील राजेशाही सौंदर्योपचारांमध्ये केला जात असल्याचे उल्लेख आढळतात.

गुलाबजलाचा वापर

गुलाबजलाचा वापर मुघल काळातील सौंदर्यसाधनांमध्ये महत्त्वाचा मानला जात असे. सम्राट जहांगीर यांच्या पत्नी नूरजहाँ बेगम यांचं नाव गुलाब आणि सुगंधाशी संबंधित अनेक ऐतिहासिक कथांमध्ये आढळतं. त्वचा ताजी ठेवण्यासाठी गुलाबजलाचा वापर केला जात असल्याचं सांगितलं जातं.

सुगंधी अत्तर

मुघल राजघराण्यात सुगंधाला विशेष महत्त्व होतं. बेगम आणि हरममधील महिला विविध प्रकारची सुगंधी अत्तरं आणि इत्रांचा वापर करत असत. नूरजहाँ यांनी गुलाबाच्या सुगंधी इत्राला लोकप्रियता मिळवून दिल्याचेही उल्लेख आढळतात.

पान खाण्याची परंपरा

त्या काळातील महिलांच्या शृंगारात पानालाही महत्त्व होतं. पान खाल्ल्यामुळे ओठांना नैसर्गिक लालसर रंग येतो, अशी पारंपरिक मान्यता होती. त्यामुळे शृंगाराचा एक भाग म्हणून पानाचा वापर केला जात असे.

सोळा शृंगार आणि दागिने

मुघल राजघराण्यातील महिलांच्या शृंगारात भरजरी कपडे, दागिने, नथ, केसांची विशेष रचना आणि विविध सौंदर्यप्रसाधनांचा समावेश असे. या राजेशाही शृंगारामुळे त्यांचं सौंदर्य अधिक खुलत असे, असं मानलं जातं.

काचेच्या बरणीत मीठ ठेवण्यामागचं गुपित काय? घराच्या ‘या’ समस्यांशी आहे संबंध