Modern Consumerism and Human Memory
esakal
प्रणव सखदेव - sakhadeopranav@gmail.com
आपल्याला जो अस्सल अनुभव वाटतो तो फिक्शन असतो. आपल्या मेंदूने रचून ठेवलेलं एक कल्पित. अर्थात त्याला वास्तवाचा आधार वास्तवाचा असतो. पण ते वास्तव जसंच्या तसं नसतं. नसू शकतं. म्हणून मला वाटतं, साहित्यात अनुभवाला जे अनन्यसाधारण किंबहुना सर्वोच्च स्थान दिलेलं आहे, ते जरा फसवं आहे. अनुभवांना जरा जमिनीवर आणलं पाहिजे. अर्थात साहित्य किंवा कलेची सामग्री ज्याचा त्याचा अनुभव म्हणजेच ज्याचं त्याचं फिक्शन आहे हे खरंच, पण त्या फिक्शनमधून तुम्ही नवं फिक्शन कसं घडवता हे महत्त्वाचं!
एकदा सकाळी सकाळी एका तरुण वाचक-मित्राचा व्हॉट्सअप आला...
तो - दादा, तुझा पॉडकास्ट ऐकला. त्यात तू म्हणाला आहेस - अनुभव इज डेड. मला वाटतं, अशी कविताही आहे तुझी.
मी – हो, बरोबर.
तो – पण अनुभव तर साहित्यात किती महत्त्वाचं मटेरिअल असतं. त्यालाच तू डिस्कार्ड कसं काय करतोएस?
मी – (थोडं थांबून) मी डिस्कार्ड करत नाहीये... तर हे मटेरिअल विविध कारणांमुळे आपोआपच डिस्कार्ड होतंय...
तो – म्हणजे? कसं?