खेळ, सामाजिक वर्तन आणि निरामयता

लहान मुले खेळत मोठी होतात. खेळणे ही केवळ करमणूक नसून मुलांच्या नैसर्गिक विकासाची प्रक्रिया आहे. मूल खेळताना धावते, उड्या मारते, चढते, पडते, पुन्हा उठते, वस्तू हाताळते, इतर मुलांशी संवाद साधते आणि सतत निर्णय घेत असते. त्यामुळे खेळातून शरीर, मन, बुद्धी आणि सामाजिक वर्तन यांचा एकाच वेळी विकास होतो. म्हणून खेळाला केवळ शिक्षणानंतरची विश्रांती किंवा अतिरिक्त उपक्रम मानणे योग्य नाही.