डॉ. विद्याधर बापट
संदीप सारखा देवाला नमस्कार करायचा. मग तो देवघरासमोर असो किंवा नसो. आपण करत असलेला नमस्कार कुणाच्या लक्षात येणार नाही अशा पद्धतीने हे चालायचं. परंतु हळूहळू हे लक्षात यायला लागलं. बऱ्याचदा तो अस्वस्थ दिसायचा. सारखा कसला तरी विचार करायचा. त्याला आंघोळीलाही खूप वेळ लागायचा. त्यामुळे सकाळी शाळेत जायला कधी कधी उशीर व्हायचा.
