Hridaynath Mangeshkar
esakal
हृदयनाथ मंगेशकर
मी पिंपळाच्या झाडाजवळ गेलो. पण ते
पिंपळाचे खुणेचे झाड नव्हतेच. ते मघाचे
आंब्याचे झाड होते. म्हणजे गेले दोन तास
मी त्या दोन आंब्याच्या झाडांभोवती फेऱ्या
मारतोय, काय म्हणावे या स्थितीला?
भूत, पिशाच्च, मुंजा, हडळ की चकवा?
नाही हे सारे मिथ्या आहे. भूत वगैरे काही नसते.
भुताला अस्तित्व नसतेच,
भीतीला मात्र सनातन, प्राचीन भयदेह असतो.
मी त्या दोन आंब्याच्या झाडांमधोमध
उभा होतो. पण पानांची सळसळ ऐकून
मी हे पिंपळाचे खुणेचे झाड आहे, असे
समजून येथे दुसऱ्यांदा आलो होतो.
पण आता सारे वातावरण शांत होते,
वारा पडला होता. रातपाखरे आणि
रातकिडे गाऊन, गाऊन थकून झोपी गेली
होती. सर्व शांत आणि सामान्य होत.