चित्ती असो द्यावे समाधान

ऋचा थत्ते rucha19feb@gmail.com

ही एक बोधकथा फार आवडते मला. वेळोवेळी जागं करते. एका आटपाट नगरीचा राजा म्हणे कशानेच खूश होत नसतो. सारखं हे हवं ते हवं.. एक मिळालं की दुसरं हवं. याच्या राजवाड्यात काम करणारा एक सेवक असतो. राजापुढे याची परिस्थिती म्हणजे अतिसामान्य, पण हा मात्र आनंदात रहायचा. हा गाणी गुणगुणत शीळ वाजवत काम करतोय असं एकदा राजाला दिसलं. प्रधानाला बोलावून घेतलं आणि सांगितलं, की हा साधा सेवक त्याने इतकं आनंदात असता कामा नये. चिंतेने ग्रासून जाईल असं काही करा. प्रधानजींना हे काही पटत नाही, पण राजाच्या आज्ञेपुढे करणार काय! आणि मग प्रधानजींच्या योजनेनुसार एक सोन्याच्या मोहरांची थैली सेवकाला भेट देण्याची व्यवस्था करण्यात येते.