Premium|Marathi Theater and Society : नाटक कुठंही घडू शकतं; मराठी रंगभूमीची अनोखी जादू

आशुतोष पोतदार

काही वेळापूर्वी रिकामं असलेलं नाट्यगृह आता भरून गेलंय. प्रेक्षक स्थानापन्न होतायत. बघता बघता अंधार होतो. काही क्षणांत समोरचा अवकाश उजळणार असतो. नेहमीच्या जगण्यातली तीच ती रखरख, मनाला टोचणाऱ्या अपयशाच्या कहाण्या आणि अस्वस्थ करणारे विचार आपण बासनात गुंडाळून ठेवतो आणि वाट पाहू लागतो रंगमंच उजळून टाकणाऱ्या त्या ‘मॅजिक’ची! अखेरीस तो क्षण अवतरतो. काही वेळापूर्वी इथं काही नव्हतं. आणि आता रंगमंचावर हालचाली दिसू लागतात. कानावर आवाज पडू लागतात. नेहमीचं जग समोर दिसू लागतं; पण तरीही ते वेगळं वाटतं. संत रामदास महाराज लिहितात त्याप्रमाणे, हे ‘अवकाश घन पोकळ । गगनाऐसें’ बनते. आपण ते ध्यान देऊन ऐकू लागतो, त्याकडे पाहू लागतो. नाटकाचा खेळ सुरू होतो. विश्‍वविख्यात नाट्यदिग्दर्शक पीटर ब्रुक म्हणतात, की ‘‘कोणत्याही मोकळ्या जागी एक व्यक्ती चालत जाते आणि दुसरी व्यक्ती त्याकडे पाहू लागली की नाटक घडते. त्या रिक्त, पोकळ जागेवर साकार होणाऱ्या नाट्यातून ‘गगनाऐसें’ घन अवकाशाची प्रचिती येते. तसेच, याच नाट्यातून अणुरेणू एवढ्या वाटणाऱ्या जीवनातील फल-विफलतेचाही साक्षात्कार आपल्याला होऊ शकतो.’’