ढिंग टांग : शिकारीची तयारी..! (एक रोमांचक अरण्यकथा...)

अरण्यकथेतल्या कुठल्याही सकाळीप्रमाणे एक सकाळ. नेहमीप्रमाणे नेपतीच्या झुडपात खसफस झाली. वाघाचे मुस्कट दिसू लागले. त्याची चाहूल लागताच सातबायांचा कलकलाट करणारा थवा भुर्रकन दुसरीकडे उडून गेला, आणि पुन्हा कलकलाट करू लागला. पाठवठ्याजवळ अर्जुनाच्या वृक्षावर टपून बसलेल्या मत्स्यगरुडाने मच्छीमारीचा नाद सोडून झाडावरच एखादी पालबिल मिळते का, ते पाहू लागला. पाठवठ्यातली ब्राह्मणी बदके आणि हुदाळे पाण्यात बुडाली. (खुलासा : हे दोन्ही प्राणी प्रस्तुत लेखकाने कधीही पाहिलेले नाहीत. पण अरण्यकथेत असतात म्हणून इथेही आहेत.) पलीकडच्या पाषाणावर बसलेले बिबट निमूटपणाने उठून गेले. सांबरांचा कळप उधळला. शेवरीच्या झाडावरल्या वानरांच्या टोळक्यात धावपळ झाली...हुश्श! येवढे सगळे एका वाघाच्या मुस्कटामुळे घडले.