अशी बोलते माझी कविता (रघुनाथ पाटील)

रघुनाथ पाटील ९५०३९०९९१७
रविवार, 2 एप्रिल 2017

एक सावली तुझी पुरेशी...

तुझ्याविना मी शून्य जाहलो जगात आता
आठवणींची रोजच वर्दळ उरात आता

मला मुखवटा कधी घालता येतच नाही
कशास ठेवू उगा आरसा घरात आता ?

हात दिला तू हाती, मजला सर्व मिळाले...
तुझ्याच नावे केली मीही हयात आता

काळोखाशी झुंज दिली तू प्राणपणाने
तुझ्याचसाठी सजली आहे प्रभात आता

नजर कुणाची हिला न लागो हेच मागणे
लेक लाडकी आली आहे वयात आता

एक सावली तुझी पुरेशी जगण्यासाठी...
खुशाल जावो सगळे जगणे उन्हात आता !

एक सावली तुझी पुरेशी...

तुझ्याविना मी शून्य जाहलो जगात आता
आठवणींची रोजच वर्दळ उरात आता

मला मुखवटा कधी घालता येतच नाही
कशास ठेवू उगा आरसा घरात आता ?

हात दिला तू हाती, मजला सर्व मिळाले...
तुझ्याच नावे केली मीही हयात आता

काळोखाशी झुंज दिली तू प्राणपणाने
तुझ्याचसाठी सजली आहे प्रभात आता

नजर कुणाची हिला न लागो हेच मागणे
लेक लाडकी आली आहे वयात आता

एक सावली तुझी पुरेशी जगण्यासाठी...
खुशाल जावो सगळे जगणे उन्हात आता !

Web Title: raghunath patil write poem in saptarang

टॅग्स