नोटाबंदी होऊन अनेक वर्ष लोटली तरी नोटबंदीचे परिणाम अजूनही दिसत आहेत. खरंतर नोटाबंदीचे चांगले-वाईट सर्व परिणाम आता सर्वांनी स्वीकारले आहेत. किंबहुना ते स्वीकारणं सर्वांना भाग होतं. पण तमिळनाडूतील एका घटनेनं नोटाबंदीच्या आठवणी पुन्हा ताज्या केल्या आहेत आणि त्याला कारणीभूत ठरलाय तमिळनाडूतील एक दृष्टीहीन भिकारी... या भिकाऱ्याची कैफियत ऐकून तुम्हालाही गहिवरुन आल्याशिवाय राहणार नाही.

तामिळनाडूतील ६५ वर्षीय दृष्टिहीन व्यक्तीने कृष्णागिरी जिल्हाधिकारी कार्यालयात एक याचिका दाखल केली आहे. त्याच्याकडे असलेल्या ५०० आणि १००० रुपयांच्या जुन्या (डिमॉनेटाइज्ड) नोटा बदलण्यासाठी त्याने मदत मागितली आहे. ही रक्कम त्याच्या जीवनाची बचत आहे, जी त्याने भीक मागून कमावली आहे, असा दावा त्याने केला आहे.

चिन्नाकन्नू हा मूळचा तमिळनाडूतील कृष्णागिरी जिल्ह्यातील चिन्नागौंडनूर गावचा रहिवासी आहे. वयाच्या पाचव्या वर्षापासून तो दृष्टिहीन आहे. भीक मागून तो उदरनिर्वाह करत होता आणि आपल्या गावात झोपडीत एकटाच राहत होता. या परिस्थितीबद्दल विचारले असता, त्याने एका वृत्तवाहिनीला सांगितले की, चार वर्षांपूर्वी तो आजारी पडला होता आणि त्यादरम्यान त्यानं आपली ६५००० रुपयांची आजीवन बचत कोठे ठेवली, हे विसरलो होता. त्याने दावा केला की, काही दिवसांपूर्वीच त्याला पैसे सापडले. त्याला नंतर कळले की, नोटाबंदीमुळे त्याची आजीवन बचत रक्कम आता वापरता येणार नाही.

याचिकेत तो म्हणाला की, अनेक वर्षांपासून तो या परिसरात भीक मागत आहे आणि म्हातारपणात वापरण्याची आशा बाळगून ही रक्कम वाचवली होती. गेल्या काही वर्षांपासून एका आजारामुळे त्याने ती रक्कम कोठे ठेवली होती, हे तो विसरला होता आणि नोटाबंदीची माहिती नसल्याने तो नोटा बदलू शकला नाही. त्याचं म्हणणं जिल्हाधिकारी ऐकणार का? आणि त्याला ती परत रक्कम मिळणार का ? हे अनिश्चित आहे, पण या घटना नोटबंदीच्या आठवणी ताज्या करते हे नक्की. पंतप्रधान मोदींपर्यंत या दृष्टीहीनाची कैफियात पोहोचतेय का आणि त्याला त्याचे पैसे परत मिळतात का, हे पाहणं महत्त्वाचं ठरणार आहे.