थंडीच्या (winter) दिवसात हिरव्या भाज्या (vegetables) मुबलक प्रमाणात मिळतात. त्यामुळे मेथी(methi), पालक, मटार आदींचे पराठे हमखास केले जातात. घरोघरी बटाट्याचे परोठेही(aloo paratha) हमखास बनतात. तर काहीठिकाणी धपाटे केले जातात. थालीपीठ तर अनेक घरात आवडीने खाल्ले जाते. हे तीन पदार्थ आवडीने खाल्ले जरी जात असले तरी त्यात नेमका काय फरक आहे हे अनेकांना कळत नाही.

तांदूळ, ज्वारी, बाजरी, गहू, उडदाची डाळ, चणा डाळ, धने, जिरे याचे घरानुसार प्रमाण ठरलेले असते. ते प्रमाण घेऊन हे सगळं साहित्य खमंग भाजून दळायचे. या दळलेल्या पिठाला थालिपीठाची भाजणी म्हणतात. या भाजणीत आवडीप्रमाणे तिखट, मीठ, कांदा घालून थोडं पाणी घालून पीठ एकत्र करून घ्यायचे आणि थापून थालिपीठ करायचे. हे थालिपीठ लोण्याबरोबर अतिशय चविष्ट लागते.

आता धपाट्यांविषयी म्हणाल तर त्यात नेहमीची कणिक, ज्वारी, बाजरी, नाचणी अशी आवडीची पिठे मिक्स करून त्यात ओवा, तीळ, तिखट, मीठ एखादी पालेभाजी असल्यास तीही घातली जाते. हे सर्व एकत्र करून थोडे जाडसर लाटून केलेले धपाटे अतिशय चविष्ट आणि पौष्टीक असतात.

पराठ्यांबाबत सांगायचे झाल्यास बरेचसे पराठे हे भरून केले जातात. त्यात मुख्य घटक कणिक हा असतो. कणीक मळून घ्यायची आणि त्यात आवडीप्रमाणे बटाट्याचे सारण, मटारचे सारण, कांदा-चीज, कोबी अशी विविध सारणे भरली जातात. किंवा कधीकधी अनेकजण मेथी, पालकाची प्युरी करून त्यात आवडीप्रमाणे मसाले, कणीक घालून पराठा करतात. मुलांसाठी तर यात अनेक चांगले पर्याय शोधता येतात. तुम्ही रोज जी भाजी कराल ती भाजी घेऊन त्यात चीज घालून कणकेत स्टफ करून तसा पराठा देता येईल. यात तुम्ही भोपळा, गाजर, बीट अगदी वांग्याचा पराठाही देऊ शकाल.

तसे तर हे तिनही पदार्थ घराघरात आवडीने खाल्ले जातात. तुम्ही ते कसे करता आणि चव कशी आहे यावर सगळं अवलंबून आहे. मग काय थंडीत हे पदार्थ आवर्जून करा.