कन्नड : देशभरात स्वातंत्र्याच्या पंच्याहत्तरीनिमित्त अमृत महोत्सव साजरा होत आहे. मात्र, उत्पादन साधनांचा अभाव असलेल्या आदिवासी, भिल्ल, वंचितांना जिवन मरणाचा संघर्ष आजही सुरू आहे. त्यामुळे स्वातंत्र्याचा अर्थ कळू द्या, आता तरी गरिबाला घास मिळू द्या, असा टाहो अमृत महोत्सवी वर्षातही रानोमाळ भटकंती करणाऱ्या आदिवासींनी केला आहे.

कन्नड तालुक्यातील कळंकी, अंबावाडी, चिवळी, कोळवाडी, अंबाला, पेडकवाडी, तांदुळवाडी, कोल्हार, चिमणापूर, ठाकरवाडी, धामणडोह, महादेव खोरा, बिबखेडा आदी २२ तांड्यांवर आदिवासी समाज जीवन मरणाचा संघर्ष करत आहेत. त्यांना उत्पादनाची साधने नाहीत, जात प्रमाणपत्र मिळत नाहीत. त्यामुळे त्यांना शैक्षणिक व शासकीय योजनांचा लाभ, सवलती मिळत नाहीत. भूमिहीन असल्याने त्यांना पोटाची खळगी भरण्यासाठी दररोज संघर्ष करावा लागतो.

पावसाळ्यात हा संघर्ष अधिक खडतर होतो.

पोटाची खळगी भरण्यासाठी रानोमाळ, जंगलात कंदमुळे, भाज्या मिळविण्यासाठी भटकंती करावी लागते. कळंकी येथील आदिवासी रावजी पथवे म्हणाले की, आम्हाला हक्काची शेतजमीन नाही. ज्यांनी वनजमीनी काढल्या होत्या. त्यावर बुलडोझर फिरवण्यात आले. जी अत्यल्प शेतजमीन आहे. ती खडकाळ आहे. आषाढ, श्रावणात पावसाची झडी लागते. जमीनदारांच्या शेतात मजूर म्हणूनही काम मिळत नाही. अशावेळी भूक भागविण्यासाठी आम्हाला जंगलात, रानोमाळ भटकंती करावी लागते. कधी भाज्या मिळाल्या नाहीत तर जनावरेही खात नाहीत, अशा विषारी भाज्याही खाव्या लागतात.

सुल्याबाई मेंगाळ यांनी सांगितले की, भूकेपुढे काहीच चालत नाही .शेळ्या मेंढ्यांप्रमाणे मिळेल तो पाला पोटात भरून दिवस ढकलावे लागतात. महागाई प्रचंड वाढली आहे. तेल तर अप्रूप आहे. पीठ मिळाले नाही तर नुसत्याच भाज्या उकडून खाव्या लागतात. आदिमजाती सेवा मंडळाचे अध्यक्ष आदिवासी कार्यकर्ते बद्रीनाथ कतारे यांनी सांगितले की, स्वातंत्र्याच्या अमृत महोत्सवातही आदिवासी समाज जीवन मरणाचा संघर्ष करीत आहेत. आता तरी शासनाने आदिवासींचे जीवनमान उंचावण्यासाठी पुढाकार घ्यावी.