कामेरी (सांगली)- बाळा मी तुला कुठला देऊ मोबाइल.....पोट भरायंची ईथं झाली पंचायत..‌.शिक्षण झालं ऑनलाइन पण ग्रामीण भागातल्या बापाची झाली पंचायत. कोरोणाच्या पार्श्वभूमीवर लाॅकडाउनमुळे. शाळांना मिळाली सुट्टी.. परीक्षा झाल्या बंद मात्र मुलांनी शिक्षणाच्या प्रवाहात राहावे या हेतूने विद्यार्थ्यांना ऑनलाइनच्या माध्यमातून घरातूनच अभ्यास घेण्याचा उपक्रम अनेक शाळांनी सुरू केला सुट्टीचा कालावधी .शिक्षकांनी होमवर्क करावे असेही शासनाने सांगितले शासनाचा हेतू हा चांगला आहे मात्र ग्रामीण भागातल्या मुलांना या ऑनलाईन शिक्षणाचा प्रणालीचा फटका बसला आहे.

ग्रामीण भागात अनेक विद्यार्थ्यांच्या कडे अँड्रॉइड मोबाईल नाहीत काही ठिकाणी रेंज नाही मोलमजुरी करणाऱ्या लोकांच्याकडे अँड्रॉइड मोबाईल कुटला अँड्रॉइड मोबाईल नसल्याने ही मुले शिक्षणाचे धडे तरी कसे घेणार शिक्षकांनी ऑनलाइन उपक्रम सुरु केला. शाळातील विद्यार्थ्यांचे मोबाईल क्रमांक घेऊन त्यांचे ग्रुप तयार केले आहेत या ग्रुपच्या माध्यमातून हे शिक्षण प्रणाली राबविण्यात येत आहे मात्र ज्यांच्याकडे मोबाईलच नाही अशांची अवस्था वाईट झाली आहे ही अद्यावत शिक्षण प्रणालीग्रामीण भागातल्या तळागाळातील विद्यार्थ्या पर्यंत पोहोचला का हेही पाहणे गरजेचे आहे यापासून अनेक मुलं वंचितच राहिली ज्या मुलांच्या घरातील पालक रोज मोलमजुरी करतात त्यांना कुठला आला अँड्रॉइड मोबाईल मात्र काही मुले पालकांच्या कडे अँड्रॉइड मोबाईल मागू लागले आहेत.

एखाद्या शेजारच्या मुलांकडे मोबाईल तर माझ्यमाकडे का नाही मोबाईल हा न्युनंगंड ही मुलांच्यात निर्माण होवू शकतो जर मिळाल्याचं मुलांना मोबाईल तर मग या मोबाईल चं व्यस्नही लागू शकते मग ते लवकर सुटेल नाही. घरातच खायला नाही पोटभर भाकर मग कुठून देणार आपल्या पाल्यासाठी मोबाईल. मात्र ही प्रणाली इंग्रजी माध्यमाची शाळांना मात्र प्रभावीपणे लाभदायी ठरली आहे.

ऑनलाइन अभ्यासक्रम हा शासनाचा उपक्रम स्तुत्य आहे मात्र विद्यार्थ्यांच्या हातात मोबाईल दिल्यानंतर पालकांची जागरूकता असणे महत्वाचे आहे मोबाईल हे दुधारी शस्त्र असून त्याचा योग्य वापर झाला पाहिजे नेटवर्किंगमुळे मुले अभ्यासक्रमातच सक्रिय आहेत का इतर कुठे भरकटत गेली हेही पाहणे गरजेचे आहे .याच बरोबर दूरदर्शनच्या माध्यमातून शैक्षणिक चायनल सुरू करून अभ्यासक्रम राबवता येईल करता येईल हे ही शासनाने पहावे.

-डॉ. राहुल मोरे मानसोपचार तज्ञ इस्लामपूर.