पारनेर ः तालुक्यात सुमारे 50 हजाराहून अधिक लोक मुळचे पण मुंबई-पुणे व इतर ठिकाणी स्थायिक झालेले लोक आले आहेत. ते घरात न बसता दररोज गावभर फिरत आहेत. त्यामुळे बहुतांशी लोकं क्वॉरंटाईन आहेत. तरीही ते घरात बसत नाही. ते केवळ फिरतच नाही तर ओल्या पार्ट्या करीत फिरत आहेत. त्यांच्या मुक्तसंचारामुळे गावकरी मात्र धास्तावले आहेत.

बहुतेकजण शेतात एकत्र बसून पार्टी करणे, पत्ते कुटणे, किंवा नाहीच काही तर गप्पा ठोकण्यासाठी मोठ्या  संखेने जमा होतात. त्यांना पोलिस तरी किती आवरणार आणि पाळत तरी कुठे कुठे ठेवणार. म्हणून त्यांचे फावते आहे.

हेही वाचा - सुटलो बुवा, माणिकदौंडीचे बारा रिपोर्ट आलेत निगेटिव्ह

कोरोना व्हयरसच्या पार्श्वभूमीवर देशात व राज्यातही लॉकडाऊन झाल्याने सर्व व्यवहार ठप्प झाले आहेत. शहरात मुंबई पुणे व इतरत्र नोकरी निमित्ताने असेले बहुतेकांनी लॉकडाऊनमुळे आपल्या गावी कुटुंबासह पळ काढला आहे. यातील काही लोक संचारबंदी लागू होण्यापूर्वीच तर काही संचारबंदी लागू झाल्यानंतर आलेत.

नेहमी कामाची व धावपळीची सवय असलेल्या या नोकरदारांना आता घरात बसून करमत नाही. तसेच ही नोकरदार मंडळी असल्याने यांच्याकडे दोन पैसेही जास्तीचे आहेत. कोणत्या ना कोणत्या मार्गाने अव्वाच्या सव्वा पैसे देऊन दारू मिळवित. किंवा गावातील मित्र मंडळी हाताशी धरून व त्यालाही आपल्यात सामील करून शेतात बेत करीत आहेत.

तेथेच पत्ते खेळतात. अर्थात पैशावर रमी खेळतात. अनेक गावात पारावर किंवा एखाद्या वाड्यातही करमणुकीच्या नांवाखाली पत्ते खेळण्याचे प्रकार मोठ्या प्रमाणात सुरू आहेत. ही नोकरदार कर्ती मंडळी त्यामुळे त्यांना कोण कसे समजावणार, हा खरा प्रश्न आहे.

या मुंबई-पुणेकरांचे एकत्र येणे आपल्या जीवावर येते की काय अशी शंका मुळच्या गावकरी मंडळींच्या मनात येऊ लागल्या आहेत.  साहेब किती तरी करा पण या मुंबईकरांना आवरा, असे म्हणण्याची वेळ आली आहे.

मुंबई से आया मेरा दोस्त...

या पूर्वी ज्या मुंबईकरांना गावाकडची मंडळी गावी आल्यानंतर आदर सत्कार करायची. त्यांच्या मागे-पुढे फिरायची. पण गावाकडची दोस्त मंडळी त्यांना टाळू लागली आहे. आता तर त्यांनी भीतीच घेतली आहे. त्याची भेट होणारच नाही तो आपल्या घरी येणारच नाही याची दखल घेतली जात आहे.