कोल्हापूर  : ""भारतीय सैन्य दलात 4 डिसेंबर 1952 ला भरती झालो. चीन व पाकिस्तानविरूद्धच्या लढाईत होतो. दोन्ही युद्धांचा मी साक्षीदार, सैन्यात 15 वर्षांची सेवा बजावली. कोल्हापुरात परतल्यावर कबड्डीला प्रतिष्ठा मिळवून देण्यासाठी लढाई सुरू झाली. 
ओव्हरएज खेळाडू खेळविल्याने केएसएची मान्यता काढून घेतली होती. पुन्हा संघटना अधिकृत करणे माझ्यासाठी युद्धच होते. पायाला भिंगरी बांधून गावा-गावांत कबड्डी स्पर्धा घेतल्या. कोल्हापूर जिल्हा कबड्डी संघटनेला मान्यता तर मिळालीच, शिवाय शिवछत्रपती पुरस्कार विजेते खेळाडूही घडले,'' वयाच्या नव्वदीतील बाबूराव मसोजी परितेकर जीवन प्रवासातील किस्सा सांगत होते. कळंबा येथे राहणाऱ्या परितेकर यांचे कबड्डी संघटक म्हणून काम मोठे, तरीही शासनाकडून त्यांची उपेक्षा झाली. खचून न जाता ते कार्यरत राहिले. "टेन्शन न घेता जगाल तर दीर्घायुषी व्हाल,' असा संदेश त्यांच्या बोलण्यातून व्यक्त झाला. 

वर्गाच्या दारात बसून शिकलो... 
माझे बी. ए. पर्यंत शिक्षण झाले. शाळेत असताना वर्गाच्या दारात बसून शिक्षण घ्यावे लागले. शिक्षणाचा संघर्ष मोठा होता. वडील महापालिकेत काम करत होते. फुटबॉल आवडता खेळ. प्रभाकर मगदूम, शिवाजी मगदूम फुटबॉल खेळण्यात चॅंम्पियन. त्यांच्यासमवेत फुटबॉल खेळण्याचा योग आला. सैन्याच्या सेवेतून परतल्यावर ज्येष्ठ नेते शरद पवार यांच्यामुळे कबड्डीत गोडी निर्माण झाली. कबड्डीसाठी जिवाचे रान केले. प्रायोजक नसल्याने पैशाची वानवा होती. एच. डी. पाटील (बाबा), बी. एच. पाटील, आब्बास पाथरवट, जनार्दन सूर्यवंशी यांनाच प्रायोजक केले. 

सायकलवरून गावोगावचा प्रवास... 
महाराष्ट्र राज्य कबड्डी असोसिएशनचे शरद पवार अध्यक्ष झाले. कोल्हापूरच्या संघटनेची मान्यता काढून घेतल्याची त्यांना खंत होती. माझ्यासह जनार्दन सूर्यवंशी, दिनकर यादव, अमृतलाल शहा, एच. डी. पाटील, कल्लाप्पा आवाडे यांच्याकडे संघटनेची सूत्रे दिली. सचिवपदी माझी नियुक्ती झाली. मी व एस. व्ही. सूर्यवंशी दोघे राष्ट्रीय पंच होतो. ग्रामीण भागात सायकलवरून जाऊन कबड्डीच्या स्पर्धा घेत राहिलो. तालुकानिहाय त्याचे वेळापत्रक ठरले होते. उंबरठा ओलांडून मुलींनाही कबड्डीची गोडी लागली. मुलींचा संघ तयार करणे सोपे नव्हते. त्यांच्या कुटुंबीयांचा विश्‍वास संपादन करू शकलो. पुढे शशिकला माळकर हिच्या नेतृत्वाखाली मुलींच्या संघाने आकार घेतला. 

संघटनेला मिळाले कोल्हापुरात कार्यालय... 
कबड्डी संघटनेचे कार्यालय कुरुंदवाडला होते. कोल्हापुरात ते असावे, यासाठी आमचा वाद असायचा. महावीर बॅंकेत मी वीस हजार रुपये ठेवले होते. अन्य संघटनांनी आर्थिक मदत केल्याने छत्रपती शिवाजी स्टेडियममधील गाळा कार्यालयासाठी घेतला. आज तेथेच संघटनेच्या बैठका होतात.