रामवाडी : शिक्षण, विकास आणि आधुनिकतेचा स्पर्श न झालेला हा कोल्हाटी समाज रस्त्याच्या कडेला पारंपरिक डोंबारी कला सादर करत नाच व खेळ याचा सुरेख संगम साधत टीचभर पोटाची खळगी भरण्यासाठी लोकांसमोर कला सादर करून मिळालेल्या पैशातून उदरनिर्वाह करीत आहेत.

कोरोनाच्या पार्श्वभूमीवर कडक केलेले निर्बंध प्रशासनाने काही प्रमाणात शिथिल केल्याने उपजीविके साठी अनेकजण घराबाहेर पडू लागले आहेत. आनंदपार्क वडगावशेरी चौकात रस्त्याच्या कडेला डोंबार्‍याचा खेळ दाखवून येणार्‍या जाणार्‍याचे लक्ष वेधून घेत आहे 7 वर्षीची चिमुरडी प्रज्ञा नट (मूळचे छत्तीसगढ). जमिनी पासून सहा ते सात फुटाच्या अंतरावर बांधलेल्या जाड रस्सी वरुन जेव्हा डोक्यावर पितळी कलश, हातात जाड बांबूची काठी आणि त्याच क्षणी पायाने सायकलचे चाक चालवतना पाहून बघणारे थक्क झाले आहेत. कधी परात पायाच्या अंगठ्यात पकडून रस्सीच्या एका टोकापासुन दुसर्‍या टोकापर्यंत चालताना पाहुन खाली पडेल की काय या भीतीने येणार्‍या जाणार्‍याच्या हृदयाची धडधड वाढते.

उद्याची चिंता न करता घाम गाळून कला दाखवत लोकांचे मनोरंजन करून त्यांच्या कडून मिळालेल्या पैशातून भाकरीचा चंद्र त्यांच्या ताटात दिसतो. तेव्हा त्यांच्या चेहर्‍यावर समाधान दिसुन येते. कोरोनामुळे घरबसल्या मुलांचे ऑनलाईन शिक्षण सगळीकडे सुरू आहेत. त्याच समाजात शिक्षणा पासुन वंचित असणारा हा कोल्हाटी समाजाची ही चिमुरडी आपल्या कुटुंबासमवेत ऊन, वारा, पाऊसची तमा न बाळगता रस्त्यावर कला दाखवत चौकाचौकात फिरत आहे. ना यांना राहणार्‍यांसाठी पक्की घरे, मुलांसाठी मोफत शिक्षण आणि सरकारी सुविधांचा अभाव अविकासाच्या दारिद्र्यात लोटलेल्या जमाती पुढे आज ही जगण्यासाठी संघर्ष करावा लागत आहे.