अकोलाः कोरोना विषाणूचा फैलाव मोठ्या प्रमाणात होऊ नये यासाठी वैद्यकीय सेवेतील अधिकारी, कर्मचारी दिवसरात्र स्वतःला झोकून देत काम करीत आहेत. दिवसागणिक वाढत्या जबाबदारीमुळे साहजिकच कुटुंबाकडे दुर्लक्ष होत आहे. मात्र, अशातच अगदी पाच ते सहा वर्ष वय असलेली मुल ‘मला आईच हवी, मला पप्पाच हवे’ म्हणत घर डोक्यावर घेत आहेत. तेव्हा या मुलांची समजूत काढण्यासाठी अधून-मधून व्हिडीओ कॉल करून समजूत काढण्याची वेळ शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालय तथा सर्वोपचार रुग्णालयातील कोरोना फायटर्सवर आली आहे.

इतरवेळी व्हिडिओ कॉल करून संवाद साधण्याच्या या पद्धतीला सध्या कोरोनाच्या या आणीबाणीत अनन्यसाधारण असे महत्व आले आहे. 1 हजार 200 पर्यंत डॉक्टर अधिकरी,कर्मचारी, नर्सेस, वॉर्डबॉय, सफाई कर्मचारी स्वतःला झोकून देत दिवसरात्र सेवा देत कोरोना विषाणूचा फैलाव होऊ नये यासाठी प्रयत्नशील आहेत. अशातच ठरवून दिलेल्या वेळी पोहचणे, कधी-कधी अतिरीक्त काम करणे, या विषाणूचा फैलाव मोठ्या प्रमाणात होऊ नये म्हणून वैयक्तिक स्वच्छतेसह इतरांना त्याचे महत्व कळवून देणे, यासह इतर सर्वच बारीक-सारीक गोष्टीवर लक्ष द्यावे लागत आहे. तेव्हा साहजिकच कुटुंबाकडे दुर्लक्ष होत आहे. मात्र, ज्या डॉक्टरांचे मुलगा, मलगी लहान आहे अशांना सध्या दुहेरी भूमिका पार पडावी लागत आहे.

घालमेल होते मात्र, कर्तव्याचे भान ठेवावे लागते
सध्या जगात वैद्यकीय आणीबाणीची परिस्थिती आहे. अशातच सर्वाधिक ओझं आहे ते वैद्यकीय क्षेत्रावर. सेवा देत असताना शंभर टक्के स्वतःला झोकून देणे आणि या महामारीतून सर्वसामान्यांना बाहेर काढणे हीच शपथ वैद्यकीय शिक्षण घेताना दिली जाते. मात्र, जशी बाहेर समाजाला गरज आहे अगदी त्याचप्रमाणे कुटुंबीयांंनाही गरज असते. यावेळी भावनिक घालमेल होते मात्र, कर्तव्याची जाणिव होत भानावर यावे लागते. असे अनुभव सध्या कोरोनाशी लढा देणारे कोरोना फायटर्स सांगतात.

हे दिवस पुढे हजारो वर्ष ऊर्जा देतील
कोरोनाच्या या महामारीतील दिवस वैद्यकीय क्षेत्रातील प्रत्येक अधिकारी, कर्मचारी, डॉक्टरांना पुढील हजारो दिवस ऊर्जा देणारे असेच राहतील. कारण, या वैश्‍विक संकटात निधड्या छातीने लढण्याचे सामर्थ्य दाखविण्याची वेळ आल्याने या दिवसांतून मिळणाऱ्या अनुभवाच्या संचयावर येणाऱ्या भविष्यातील संकटावर मात करण्याची क्षमता निर्माण होईल असाही विश्‍वास कोरोना फायटर्सनी बोलून दाखविला आहे.