जळगाव : सामान्य मुस्लिम कुटुंब... संघर्षातून शिक्षक झालेले माता-पिता... आजोळीही शैक्षणिक वातावरण... अशा कुटुंबात वाढलेल्या पिढीने उच्चशिक्षणाची वाट निवडली नसती तरच नवल! झालेही तेच. शाहूनगरातील शेख कुटुंबातील चौघा भावंडांनी वैद्यकीय अभ्यासक्रमाची ठरवून निवड केली. पैकी दोघे डॉक्टर झालेही, अन्य दोघे डॉक्टरी शिकतायेत. या चौघांमध्ये तिघी मुली आहेत, हे उल्लेखनीय. 

आवश्य वाचा- शहरात कंपाउंडर तर गावात डॉक्टर बनून थाटला व्यवसाय;  छापा पडला आणि सत्य समोर आले !  

शेख हारून शेख बशीर. इकरा संस्थेत शिक्षक, नंतर मुख्याध्यापकापर्यंत मजल मारताना पीएच.डी. पूर्ण केली. ज्ञानार्जन करताना वेगवेगळे उपक्रम राबविणाऱ्या हारून सरांचा राष्ट्रपती पुरस्कारानेही सन्मान झाला आहे. या समाजात विशेषत: महिलांच्या उच्च शिक्षणाप्रति तेवढी जागरूकता नसताना त्यांच्या पत्नी शबाना परवीन यांनीही विद्यापीठात ऊर्दूतून एम. ए. (टॉपर) केले. 

पाल्यांची शैक्षणिक ‘परवरीश’ 
पालकांची शिक्षणाबद्दलची आस्था आणि धडपड बघतच हारून सरांची चौघेही पाल्य अनुक्रमे इरम फातेमा, तजईन फातेमा, मिदहत फातेमा आणि मुलगा मोहंमद कामरान मोठी झाली. कुटुंबातील शैक्षणिक चळवळीला या पाल्यांनी मोठे होताना वेगळा ‘आकार’ दिला. 

धरली ‘मेडिकल’ची वाट 
थोरल्या इरमने बारावीत गुणवत्ता प्राप्त करत नेरुळ (नवी मुंबई) मधील डेंटल कॉलेजमधून बीडीएस पूर्ण करताना पाठची बहीण तजईनने बारावीतील गुणांच्या आधारे नाशिकमधील डॉ. वसंतराव पवार वैद्यकीय महाविद्यालयात प्रवेश घेत एमबीबीएस पूर्ण केले. तिसरी बहीण मिदहतनेही दोघा बहिणींच्या पावलावर पाऊल ठेवले. ती नाशिकमधील डॉ. पवार महाविद्यालयात दुसऱ्या वर्षाच्या अंतिम सत्राची परीक्षा देतेय. तिन्ही बहिणी डॉक्टर होत असताना, कामरान मागे कसा राहील? त्याचाही नंदुरबारच्या शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालयात प्रवेश निश्‍चित झाला आहे. अशाप्रकारे एकाच कुटुंबातील चौघा भावंडंची संपूर्ण पिढीच ‘मेडिकल’च्या वाटेवरील प्रवासी झालीय. समाजातील अन्य घटकांसाठी शेख कुटुंबातील पाल्यांची ही वाटचाल प्रेरणादायी ठरेल, अशीच आहे. 

आर्वजून वाचा- शिवाजीनगर उड्डाणपुलाच्या ‘टी’ आकारालाच मंजुरी !
 

ठिगळाच्या कपड्यात शिक्षणाचा ‘मधुरस’ 
चार अपत्यांना डॉक्टर घडविणारा पिता हारून बशीर यांच्या बालपणी आईचे छत्र हरपले. वडिलांचे दुसरे लग्न, जळगावी मावशीकडे दंगलगस्त कॉलनीत झोपडीवजा घरात राहून त्यांनी शिक्षण पूर्ण केले. मावशीचे कुटुंबच मोठे असल्याने शाळेतून घरी आल्यावर स्वयंपाकाला मदत, अंगात ठिगळाचे कपडे, पायात तुटकी स्लिपर अशा स्थितीत त्यांनी आयुष्यातील ‘गोल्स’ निश्‍चित केले अन्‌ गाठलेही. कुटुंबात त्यांनी जी शिक्षणाची पायाभरणी केली ती चुलत, मावस भावंडांना प्रेरणादायी ठरली. मावशीची सहापैकी चार मुले सरकारी नोकरीत. पुढे जाऊन समाजातील गरजू तरुणांसाठी स्पर्धा परीक्षा मार्गदर्शन सुरू केले आहे.

संपादन- भूषण श्रीखंडे