मंठा (जि. जालना) -  ‘'रस्त्याने गावात कोणी येऊ देत नाही. उघड्यावर रात्र काढावी लागतेय, काहीजण भाजी-भाकरी देतात, आता मदतच करायची असेल तर गावाला जाण्यासाठी वाहनाची व्यवस्था करा, साहेब, सतत चालून-चालून आता पाय तुटण्याची वेळ आलीय'', अशी कैफियत एका महिलेने मांडली. 

कोरोनाच्या विषाणूने संपूर्ण जग हादरले आहे. देशात लॉकडाउन झाल्याने सर्व कामधंदे, उद्योग-व्यवसाय बंद पडले आहेत. ग्रामीण भागातील अनेक कुटुंब खूप वर्षांपासून कामधंद्याच्या शोधात मुंबई, पुणे, औरंगाबाद, नाशिक अशा मोठ्या शहरांत स्थलांतरित झाले होते. त्यांच्या हाताला आता काम नसल्याने व जवळचा पैसा संपल्याने अनेकजण लहान मूल कडेवर घेऊन महिलांसह दररोज तीस ते चाळीस किलोमीटर चालत गाव गाठत आहेत.

हेही वाचा : जालन्याला यायचंय, या लिंकवर करा अर्ज 

सोबत ओझं नको म्हणून आहे त्या कपड्यांनिशी निघालेल्या पादचाऱ्यांची रस्त्याने अनेक ठिकाणी सामाजिक संस्था, सामाजिक कार्यकर्ते सकाळी चहा, नाश्ता, दुपारी व सायंकाळी जेवण, पाणी याची व्यवस्था करीत आहेत; परंतु या पायी चालणाऱ्यांना गावात प्रवेश नसल्याने रात्री अंथरुण-पांघरुण नसल्याने उघड्यावर झोपावे लागत आहे. यात महिला, लहान मुले, तरुण मुली यांचे हाल होत आहेत.

हेही वाचा :  लॉकडाऊनमध्ये मजुरांच्या हाताला काम

जेवण पुरविणाऱ्या सामाजिक कार्यकर्त्यांकडे साहेब जेवण ठिकठिकाणी मिळत आहे; परंतु आता चालून-चालून पाय तुटायची वेळ आली आहे. मदत करायची तर एखाद्या वाहनाची व्यवस्था करा, अशी विनंती करीत आहेत. या चालणाऱ्या कुटुंबांची ते निघालेल्या ठिकाणी आरोग्य तपासणी झालेली नाही. रस्त्याने कोणत्याच गावात त्यांना प्रवेश नाही. त्यामुळे शासनाने पायी जाणाऱ्यांचा शोध घेऊन त्यांना त्यांच्या मूळ गावापर्यंत वाहनाची व्यवस्था करावी, अशी मागणी होत आहे.