डी. के. वळसे

मंचर, ता.२ : शिनोली (ता. आंबेगाव) येथील ललिता काशिनाथ बोऱ्हाडे (वय ४६) यांना दीड वर्षांची असताना पोलिओ गंभीर आजारातून सुरू झालेला त्यांचा संघर्ष आज अनेकांना प्रेरणा देणारा आहे. कॅलिपर्स व कुबड्यांच्या आधाराने कठोर प्रवास सुरू आहे. एम.ए पर्यंत शिक्षण पूर्ण केले कुटुंबाची जबाबदारी पार पाडत आहेत. दोन वर्षांपूवी त्यांना दुर्धर आजार झाला. त्यावरही त्यांनी मात केली.जिद्द, आत्मविश्वास व स्वावलंबनाच प्रतीक म्हणून त्यांना ओळखले जाते.
ललिता यांना १०० टक्के शारीरिक अपंगत्व कायमचे होते. चालण्यासंबंधी गंभीर अडचणी, उपचारांचा त्रास, आणि समाजाकडून कमीपणाची दृष्टी या सगळ्यांचा त्यांना लहानपणापासून सामना करावा लागला. वयाच्या १६ वर्षी वडील काशिनाथ बोऱ्हाडे यांचे निधन झाले. कुटुंबाची सर्व जबाबदारी ललिता यांच्या खांद्यावर आली. घरची परिस्थिती अतिशय कठीण, आई-बहिण यांना सांभाळणे, शिक्षणाची धडपड; पण तरीही त्यांनी हार मानली नाही. ललिता यांनी अडचणींचा विचार न करता शिक्षण सुरू ठेवले. दिवसा अभ्यास करून रात्री शिकवणीचे वर्ग घेतले. त्या पैशांतून स्वतःचे व बहीण हेमाचे एम.ए.पर्यंत शिक्षण पूर्ण करून तिचे लग्नही लावून दिले. घरात कुणाचाच आधार नसताना, स्वतः अपंग असूनही, कुटुंब उभे करण्याची त्यांची जिद्द विलक्षण होती. कौशल्यविकास आणि रोजगाराची धडपड गावात नोकरी न मिळाल्याने ललितांनी हार न मानता टायपिंगचे प्रशिक्षण घेतले.यानंतर सुरू झाला त्यांचा कठीण पण साहसी प्रवास -शिनोली ते पुणे एसटीने रोज ये-जा करून १८० किलोमीटरचा प्रवास करून वकिलांच्या कार्यालयात नोकरी मिळवली. शारीरिक अडचणी, लांबचा प्रवास, कष्टदायक दिनचर्या तरीही ललिता कधी थांबल्या नाहीत.

कोविडकाळात धक्का आणि नव्याने उभारी
कोरोना काळात ललिता यांची नोकरी गेली; परंतु त्यांनी पुन्हा खचून न जाता कॉस्मेटिक्स आणि साड्या विकण्याचा व्यवसाय सुरू केला. हा व्यवसाय ललितांना आर्थिक आधार बनला.मुलगी जान्हवी (इयत्ता५ वी) संगोपन आणि शिक्षणाची जबाबदारी पार पडतात.


4690