धाबा (जि.चंद्रपूर) : कुटुंबापेक्षा समाजाचे, गावाचे हित अधिक महत्त्वाचे असते, हे एका बापाने आपल्या कृतीतून दाखवून दिले. गुजरातमध्ये असलेल्या मुलीला गावी आणण्यासाठी ठाणेदारांना भेटून विनंती करणाऱ्या बापाने मुलगी गावी परत आल्यानंतर गावाचे हित लक्षात घेऊन मुलीला आणि तिला आणायला गेलेल्या पत्नीला संस्थात्मक विलगीकरणात ठेवण्याचा निर्णय स्वत:हून घेतला आणि समाजाप्रती आपले कर्तव्य योग्यरित्या बजावले.

बाहेरून कणखर दिसणारा बाप..हृदयातून हळवा असतो. आदीवासी गावातील अशाच एका कणखर बापाच्या खंबीरपणाने माय-लेक दुखावली गेली. ग्रामपंचायत गृह विलगीकरण करणार होती मात्र गावाच्या सुरक्षेसाठी बापाने संस्थात्मक विलगीकरणाचा निर्णय घेतला. शाळेच्या इमारतीत माय-लेकी दोघीच विलगीकरणात आहेत. त्यांच्या काळजीने चिंताक्रांत झालेला हा बाप माय-लेकीच्या सुरक्षेसाठी रात्र जागून काढीत आहे. बापाच्या निर्णयाने दुखावलेली लेक बापाचा हळवेपणा बघून गहिवरली आहे.
सुरेश शंकर पेंदोर असे त्या बापाचे नाव आहे. गोंडपिपरी तालुक्‍यातील चिवंडा या आदीवासीबहूल गावात ते वास्तव्यास आहेत.

गोंडपिपरी तालुक्‍यातील चिवंडा हे लहानसे गाव जंगलालगत वसले आहे. गावात आदिवासी बांधवांची संख्या मोठी आहे. गावातील रोशनी सुरेश पेंदोर ही तरुणी गुजरात राज्यातील बडोदरा येथील एका कंपनीत कामावर होती. टाळेबंदीत शिथिलता आल्यावर तिने गाव गाठायचे ठरविले. ती गुजरातहून वर्धेला आली. वर्धेला तिला संस्थात्मक विलगीकरणात ठेवण्यात आले. तिने वडीलांना याची माहीती दिली. वडील सुरेश शंकर पेंदोर अस्वस्थ झाले. त्यांनी धाबा पोलीस स्टेशनचे ठाणेदार सुशील धोकटे यांची भेट घेतली. मुलीला गावी आणण्यासाठी मदत करण्याची विनंती केली. ठाणेदारांनी वाहन पुरविले. पोडसा गावातील उपसरपंच देविदास सातपुते यांनीही मदतीचा हात पुढे केला. आई वेणाबाई या वर्धेला गेल्या. मुलीला घेऊन परतल्या.

मुलगी रेडझोनमधून आली होती. त्यामुळे ग्रामपंचायतने माय-लेकीला गृह विलगीकरणात ठेवण्याचे ठरविले. मात्र गृह विलगीकरणाला वडीलांनी नकार दिला. मुलगी रेडझोनमधून आली आहे. चुकून ती कोरोनाबाधित निघाली तर गावावर संकट ओढवेल. त्यामुळे या दोघींना संस्थात्मक विलगीकरणात ठेवण्याची विनंती केली. गावातील जिल्हा परिषद शाळेच्या इमारतीत या दोघींना ठेवण्यात आले आहे. वडीलांच्या भुमिकेने माय-लेक नाराज होत्या. मात्र गावाच्या सुरक्षेसाठी कणखर भुमिका घेतलेल्या या बापाचा हळवेपणा बघून मुलगी गहिवरली. शाळेच्या इमारतीत दोघीच माय-लेकी आहेत. त्या घाबरू नये म्हणून वडील रोज रात्री शाळा परिसरातच झोपतात. माय-लेकीला धीर देतात. बारा दिवसांपासून माय-लेकी विलगीकरणात आहेत. दोन दिवसांनी त्या घरी जाणार आहेत. या दरम्यान बापाच्या स्वभावाचे अनेक कंगोरे मुलीने बघितले. " बाप हो तो ऐसा " असे ती आता अभिमानाने म्हणत आहे.

गावाची सुरक्षा महत्त्वाची
कोरोना महामारीचे संकट मोठे आहे. माझी मुलगी गुजरात मधून आली. ग्रामपंचायतेने तिला गृह विलगीकरणात ठेवण्याचे ठरविले होते. मात्र गावाच्या सुरक्षेसाठी मी मुलीला आणायला गेलेल्या पत्नीला आणि मुलीला संस्थात्मक विलगीकरणात ठेवण्याचे ठरविले. पत्नी,मुलगी घाबरू नये यासाठी मी रोज रात्री विलगीकरण इमारत परिसरात थांबत असतो.

सविस्तर वाचा - अल्पवयीन मुलीचे अपहरण करून चौघांनी पाजली दारू, पुढे काय झालं वाचा...

 

वाहन उपलब्ध करून दिले
गुजरात मधून आलेल्या त्या मुलीच्या वडीलांनी माझी भेट घेतली. मुलीला गावी आणण्यासाठी कायदेशीर माहिती देण्याची विनंती केली होती. मुलीला आणण्यासाठी आर्थिक चणचण असल्याचे जेव्हा माझ्या लक्षात आले तेव्हा त्यांना वाहनाची सुविधा उपलब्ध करून दिली. ती तेरा दिवसापासून गावातील एका इमारतीत संस्थात्मक विलगीकरणात आहे.
- सुशिल धोकटे,
ठाणेदार,पोलिस स्टेशन धाबा