चिपळूण : तालुक्यातील वहाळ-मोरेवाडी या माझ्या गावात मी लहानाचा मोठा झालो. बालपणी आमच्या मोरेवाडीचा बाल्या डान्स होता. मी त्याचा तुरेवाला शाहीर होतो. त्यावेळचा बाल्या डान्स (Balya Dance) हा खूप बघण्यासारखा, संस्कृती जपणारा व कोकणचे दर्शन (Konkan Ganeshotsav) घडविणारा होता, असं स्पष्ट मत अभिनेते प्रभाकर मोरे यांनी व्यक्त केले.

आता मात्र त्याचे बदलते रुप पाहवत नाही, अशी खंत व्यक्त करून गणेशोत्सवातील संस्कृती बिघडवू नका, ती जपा, असे आवाहनही अभिनेते मोरे (Actor Prabhakar More) यांनी केले. मी बालपणी गावामध्ये घडलो. दहावीपर्यंत शिक्षण वहाळ हायस्कूलमध्ये, तर पुढील शिक्षण चिपळूण डीबीजे महाविद्यालयात झाले. यानंतर करिअरसाठी मुंबईची वाट धरली. असे असले तरी मी गावचा गणेशोत्सव विसरलेलो नाही. वेळात वेळ काढून मी गणपतीला येतो.

अभिनेते मोरे म्हणाले, आता गणपती आणण्याची सोय वाहनाने असली तरी मी पूर्वीपासून डोक्यावरुन गणपती घरी आणायचो. हीच खरी माझी भक्ती आहे. तेव्हा रानफुले, बांबू, झाडांची झापे, फांद्या, वेली यांपासून आम्ही गणपतीची आरास करायचो. पैसा नसला तरी अशा साधनांचा वापर करुन गणपती भोवतालची सजावट खूप छान वाटायची. पताका करणे, कागदी कंदील लावणे या माझ्या आवडीच्या गोष्टी.

आता माणसाकडे पैसा आला आणि सजावटीत बदल झाले, मात्र पूर्वीसारखी पर्यावरणपूरक आरास, सजावट करणे हीच श्री गणेशाची खरी आराधना आहे. गणेशोत्सवात हरितालिका पूजन, ऋषी पंचमी, गौरी आणणे ही मजाही काही वेगळीच. पूर्वी महिलांचे झिम्मा, फुगडी, गाणीगप्पा रात्रभर चालायच्या, असेही अभिनेत्यानं सांगितलं.

गौरी आल्या की टिपऱ्यांच्या नृत्याला अधिक बहर यायचा. आता मोबाईलच्या युगात हे फारसे पाहायला मिळत नाही. गणेशोत्सवाचे संपूर्ण स्वरुपच बदलले आहे. बदलते तंत्रज्ञान स्वीकारले पाहिजे, मात्र आपली खरी कोकणी संस्कृती, पूर्वीसारखी गणेशोत्सव परंपरा जपली पाहिजे, तरच या उत्सवाचा हेतू खऱ्या अर्थाने सार्थ ठरेल, असं मतही अभिनेते प्रभाकर मोरे यांनी व्यक्त केलं.